แสงแดดอ่อนสาดส่องเข้าไปในห้องนอนกว้างของคอนโดหรูชั้นบนสุด ร่างบางลืมตาขึ้นช้าๆ ผลิกตัวไปมาหวังที่จะเจอไออุ่นเมื่อคืนนอนอยู่ข้างๆ
แต่ก็เจอแต่......หมอนอีกใบนึง
จียงลุกขึ้นเข้าไปอาบน้ำแต่งตัว วันนี้ตื่นสายไปหน่อย แต่ก็ต้องไปทำงาน ซึงฮยอนคงออกไปทำงานแต่เช้าเหมือนทุกวัน ร่างบางแต่งตัวเรียบร้อยก็เดินออกมาที่ห้องครัว เช้าๆอย่างนี้อยากหาอไรรองท้องก่อนไปทำงาน
แก้วนม ?
' ขอโทษนะที่ไม่ปลุก วันนี้มีงานเยอะจริงๆ กินนมซะแล้วก็รีบไปทำงานนะคับ '
จียงเผลอยิ้มไปกับกระดาษเมโมที่ติดอยู่ที่หูของแก้ว ตอนแรกก็อยากจะงอน แต่มาเจอแบบนี้แล้วงอนไม่ออกเลยแฮะ
[I]นมรสจืดสีขาว.....แต่ทำไมมันหวานนักนะ ? [/I]
+++++++++++++++++++++++++++
" อะไรนะ ?......จะให้จียงเข้ามาเป็นพนักงานที่นี่ ? "
" ใช่แล้วล่ะเจ๊...จียงเค้ามีความสามารถ...และผมก็อยากได้เด็กคนนี้มาช่วยงาน "
ดองอุกตอบเสียงเรียบ สร้างความขัดใจหญิงสาวเป็นอย่างมาก อุตส่าห์เข้ามาถึงห้องทำงาน แต่ดันมาพูดเรื่องแบบนี้
" แล้วนาย...ไม่กลัวจียงเค้ามาแย่งงานนายรึไง ? "
" ไม่อ่ะเจ๊...ถ้าเด็กมันมีความสามารถจิงผมไม่ขัดข้องอยู่แล้ว....อย่างผมน่ะ...แค่อยู่กับพี่แทบินก็สบายไปทั้งชาติแล้วล่ะพี่ "
พูดจบยังยักคิ้วให้สาวสวยอย่างอี ฮโยริอย่างกวนๆ นี่ถ้าไม่ติดว่านี่อยู่ในที่ทำงาน แม่เอาส้นสูงตอกหน้าไปแล้ว
" ผมว่าเจ๊นั่นแหละ....กลัวอะไรจียงรึป่าว...ยังไงๆเค้าเป็นแฟนของ....."
" หยุดเลยนะดองอุก ! ชั้นไม่อยากฟังแล้ว จะให้เค้าเข้ามาทำงานก็เรื่องของนาย แต่อย่าให้เด็กนายมาก้าวก่ายเด็กของชั้นแล้วกัน "
งานนี้ดองอุกขอเงียบดีกว่า เพราะดูท่าทางคนตรงหน้าจะอารมณ์เสียเป็นอย่างมาก ไม่รู้จะโกรธอะไรนักหนานะ ? เอาเหอะๆ ยังไงซะเค้าก็ต้องให้จียงเข้ามทำงานให้ได้
++++++++++++++++++++++++++
" จิงหรอคับพี่ดองอุก....คับๆ....ขอบคุณคับพี่ ! "
เสียงเล็กที่กำลังคุยโทรศัพท์ทำให้คนขับรถที่นั่งข้างๆเริ่มสนใจ ก็จียงยิ้มร่าจนแก้มปริไปหมดแล้ว ซึงฮยอนหันไปเล็กน้อยเป็นเชิงถามทันทีที่จียงวางสาย ก็ยังยิ้มไม่เลิก
" พี่ดองอุกบอกว่าเค้าจะรับชั้นเข้าเป็นพนักงานแล้ว เย้ !!!!!!!!!!!!! "
" จิงดิ.....งั้นวันนี้ไปฉลองกัน ^^ "
.
.
.
.
.
.
.
.
รถสปอตคันหรูจอดลงหน้าผับ YG สถานที่ที่ไม่ได้มานาน ตั้งแต่ไปเป็นนักร้อง ตั้งแต่จียงลาออกกก็ไม่ได้มาอีกเลย ร่างสูงขยับแว่นให้เข้าที่ วันนี้แต่งตัวธรรมดาๆ แต่ระดับอย่าง TOP ไม่มีใครที่จำเค้าไม่ได้ ตามติดมาด้วยควอน จียง ที่เริ่มรู้สึกได้ถึงสายตาหลายคู่ที่เริ่มจดจ้อง
" เอ่อ...เทม....ชั้นว่าเราไปที่อื่นที่มั้ย ? "
ร่างบางพยายามกระซิบถาม นี่ดีนะที่พี่แทบินหาที่ให้ ไม่งั้นขืนไปหาที่กันเองคงโดนจ้องกันมากกว่านี้แน่ๆ ขนาดมีเค้านั่งอยู่ ยัยพวกสาวๆ นั่นยังพยายามจะเข้ามาคุยให้ได้
" ไม่เอาน่าจียง....พี่เค้าอุตส่าห์หาที่ให้แล้ว...ชั้นไม่ได้เที่ยวตั้งนานแล้วด้วย "
พูดจบซึงฮยอนก็ดึงคนที่กำลังยืนอยู่ให้ลงมานั่งบนตัก เอ๊ะ ! ท่าแบบนี้มันคุ้นๆนะ จียงรับรู้ได้ลมหายใจร้อนที่กำลังรดอยู่ข้างๆอยู่ กับมือหนาที่ถูไปถูมาหน้าขาเค้า นี่ซึงฮยอนกินไปกี่แก้วแล้วนะ แต่จากที่นับๆดูจากสายตามันก็หมดไปหลายขวดแล้วนะ
" อะ...อ๊ะ.....เทมอย่า "
ร่างบางเผลอส่งเสียงทันทีที่มือหนาลูบไล้เข้ามาใส่ยืดสีขาว มือทั้งสองข้างถูกมือข้างซ้ายของซึงฮยอนจับไว้ มืออีกข้างก็ลูบขึ้นไปอกเล็กทั้งสองข้าง ริมฝีปากที่ยังคลอเคลียข้างใบหูนิ่ม ทำเอาจียงแทบคุมสติไว้ไม่อยู่
มือหนาลูบเฟ้นที่อกเล็กเบาๆ เพียงแค่นั้นจียงก็ดิ้นแทบจะขาดใจ เสียงครางเล็กๆที่คลอเคลียใกล้อยู่ กับเหล้าชั้นดี เพียงแค่นี้ก็มีความสุขมากแล้ว สำหรับชเว ซึงฮยอน
" เทม....อ๊ะ.....อย่าเทม...."
ร่างพยายามห้ามซึงฮยอนที่เริ่มจูบลงที่ต้นคอด้านหลัง อารมณ์ตอนนี้ทำไมจียงจะไม่รู้ว่ามันคงไม่ใช่แต่จูบเบาๆ มือหนาของซึงฮยอนที่ยังวนเวียนอยู่ที่เดิมกับสัมผัสวาบหวามที่ต้นคอขาวจนคนตัวเล็กหมดแรงขัดขืน
" อืม......เทม.....พอเถอะนะ "
ขอร้องซะเสียงหวานขนาดนี้ แล้วซึงฮยอนจะทำได้ตามคำขอมั้ยเนี่ย ? มืออีกข้างปล่อยมือเรียวเล็กทั้งสองข้าง ลูบเฟ้นที่ต้นขาเล็กหนักมือขึ้นเรื่อยๆ เพียงแค่นี้สติของจียงก็ลอยไปไกลแล้วล่ะ
" หวานมากเลย....นายรู้ตัวมั้ยจียง....ว่านายน่ารักขนาดไหน "
ก๊อกๆ
เสียงประตูดังขึ้น จียงแทบจะเด้งลงจากตักซึงฮยอนทันทีที่อิม แทบินเดินเข้ามาในห้อง แทบินยักคิ้ว แปลกใจเล็กน้อยกับท่าทางของน้องรักอีกคน ที่ไปนอนหงายอยุ่บนโซฟาข้างซึงฮยอน หน้าแดงระเรื่อ แถมเสื้อยังอยู่ถอดวางอยุ่ที่พื้น
" นี่นาย....... "
" ก็ผมอยากกินของแกล้มเหล้านี่นาพี่.......นิดหน่อยเอง "
ซึงฮยอนตอบขำๆ ผิดกับที่ร่างบางที่แทบอยากจะให้ฆ้อนอันเบ้อเริ้ม แทบินถึงกับขำออกมา ไม่ใช่ว่าไม่รู้ว่าสองคนนี้มันอะไรกัน ก็รู้กันก็ตั้งแต่มีเรื่องเมื่อตอนไหน แถมตอนนี้จียงก็ก็ไปทำงานกับแฟนของเค้า เมะทั้งสองเลยเริ่มสนิทกันอย่างรวดเร็ว
แทบินยังนั่งกินเหล้ารสดีตรงหน้าไปเรื่อยๆ มองดูน้องชายทั้งสองตรงหน้า จียงพยายามที่จะใส่เสื้อให้เหมือนเดิม แต่ไม่วายมองดูรอบจูบที่ตัดกับสีผิวขาวๆ มากมาย ซึงฮยอนก็ยิ้มร่า รับหมัดน้อยๆของจียงมาเรื่อยๆ ต่อยแค่นั้นมันจะเจ็บมั้ยนะจียง ?
" แล้วอัลบั้มใหม่ของนายล่ะซึงฮยอน..ไม่ซิ..ท๊อป "
" อ๋อ...ก็ใกล้แล้วอ่ะพี่ งานนี้ผมให้แฟนพี่มาถ่ายปกให้ทั้งหมดเลยนะ "
" นายอย่าไปให้ดองอุกเค้าทำงานมากเลย เมื่อไหร่บริษัทจะไล่ออกสักทีนะ แค่มาอยู่บ้านเฉยๆ พี่ก็เลี้ยงเค้าได้สบายๆอยู่แล้ว "
แทบินพูดทีเล่นทีจริง แต่ชายหนุ่มทั้งสองฟังแล้วดูท่าทางพี่แทบินอยากจะให้พี่ดองอุกอยู่บ้านอย่างเดียวจริงๆนั่นแหละ
" ทำไมล่ะคับพี่แทบิน....ทำไมไม่อยากให้พี่ดองอุกทำงาน ? "
คราวนี้จียงถามบ้างหลังจากที่ลงโทษซึงฮยอนด้วยหมัด(?)ของเค้าไปยกใหญ่ แทบินหันมามองหน้าจียงก่อนจะยกยิ้มนิดๆ สบตากับซึงฮยอนเล็กน้อยก่อนจะหันมามองจียงต่อ
" เวลาที่เราทำงานน่ะมันไม่เหนื่อยหรอก..ถ้าได้ทำเพื่อที่เรารัก...พี่ก็อยากให้คนรักของพี่สบาย ไม่ต้องไปลำบากที่ไหน ที่พี่ยอมให้ดองอุกทำงานก็เพราะเห็นว่ามันเป็นงานที่หนักมาก แล้วมันก็เป็นสิ่งที่ดองอุกเค้ารัก "
[I] ' เพื่อความสุขของคนที่เรารัก...เราสามารถทำได้อย่างเลยละจียง '[/I]
+++++++++++++++++++++++++++
วันนี้ก็เป็นอีกวันที่จียงเข้ามาบริษัทมาคนเดียว ตั้งแต่ไปเที่ยวผับกันครั้งล่าสุดเมื่อ 2 อาทิตย์ก่อน ซึงฮยอนก็กลับมาบ้านแค่ 5 วันเอง แต่เอาเถอะ ยังไงซะมันก็เป็นงาน และนั่นก็เป็นสิ่งที่จียงพยายามยอมรับกับมัน
ร่างบางจ่ายเงินค่ารักแท๊กซี่ก็ลงจากรถ และทุกๆวันก็จะเจอกับบรรดาแฟนคลับมากหน้าหลายตาที่มายืยออ เพื่อหวังว่าจะได้มาทักทายกับบรรดาศิลปินที่ตัวเองชอบ ซึ่เค้าเองก็ยอมรับในความพยายามของพวกเธอทั้งหลาย และอยากจะขอบคุณ เพราะว่าถ้าไม่ใช่เพราะพวกเธอ ซึงฮยอนของเค้าคงไม่ก้าวมาไกลขนาดนี้
" พี่คะ ๆ "
เด็กสาวผมยาวสะกิดเรียกจียงที่กำลังจะก้าวเข้าไปในตัวตึก ร่างบางชี้ตัวเองเป็นเชิงถามว่า เรียกผมหรอคับ
" เอ่อ..มีอะไรรึป่าวคับ ? "
เด็กสาวเริ่มมีสีหน้ากังวล จนเพื่อนๆแถวนั้นเริ่มพยายามคะยั้ยคะยอให้เธอพูดออกมา เด็กสาวเลือกที่จะหยิบรูปออกมายื่นให้กับจียง รูปที่ซึงฮยอนในชุดวันที่ไปเที่ยวผับ YG กับโอบไหล่เค้าเข้าไปในผับ
" พวกเราคิดว่า[B]ผู้หญิง[/B]คนนี้ต้องเป็นแฟนพี่ท๊อปๆแน่เลยค่ะ ! "
นี่เค้าเหมือนผู้หญิงขนาดนี้เลยหรอว่ะเนี่ย ก็แหงล่ะ ไอผมทรงใหม่ที่เพิ่งตัดมา แถมวันนี้ก็ใส่เสื้อยืดสีขาวคอวี กางเกงขาสั้น ! รองเท้าผ้าใบ แต่ดีนะที่วันนี้ใส่แว่นใส่หมวก แถมแต่งตัวแมนๆๆๆๆๆ
" พวกเรากันพวกนักข่าวที่เอารูปไปลงเว็บแล้วค่ะ ขอให้พี่ช่วยไปบอกพี่ท๊อปด้วยนะคะ ^^ "
จียงรับรูปนั้นมาถือไว้ นี่พวกเธอไม่สังเกตเลยรึไงนะว่ากำลังคุยกับใครอยู่ ร่างบางก้มหัวเล็กน้อยเล็กน้อยเป็นเชิงขอบคุณ โดยไม่ลืมรับปากพวกเธอว่าจะส่งเรื่องนี้ให้ท๊อปอย่างแน่นอน
.
.
.
.
.
.
.
" นี่มันเลยเวลานัดแล้วนะเนี่ย จียง แกไปไหนเนี่ย ??? "
ดองอุกเริ่มบ่นอุบ ไหนเมื่อกี้คุยกันว่ากำลังลงจากรถ แล้วนี่รถมาถึงห้องเนี่ยมันเป็นชั่วโมงเลยหรอเนี่ย = = " แล้วดองอุกจะรู้มั้ยเนี่ย ว่าจียงไม่ได้ตอกบัตรเข้าทำงาน แล้วก็เลี้ยวกลับออกจากบริษัทแล้วล่ะพี่
